Gdyby CERN miał za zadanie zaprojektować i wykonać lampki na choinkę to:
a.) każda żarówka miała by cyfrowy czujnik temperatury (na wypadek przegrzewania i pożaru)
b.) żarówki miałby webowe interfejsy diagnostyczne "xDaq" komunikujące się z kontrolerem VME zarządzającym kratami diagnostycznymi komunikującymi się za pomocą magistrali I2C z czujnikami
c.) dla pewności, żarówki były by wyposażone w CCU ring - dzięki temu w przypadku przecięcia kabla na pół, połowa żarówek by nie świeciła ale znalibyśmy nadal ich temperaturę i moglibyśmy je wciąż monitorować na wypadek pożaru.
d.) żarówki były by wyposażone w światłowodowe linki optyczne sprawdzające z jaką częstotliwością mrugają
e.) z choinką mógłbyś się łączyć przez internet za pomocą protokołu SSH i dwóch tuneli jeżeli jesteś CERNie lub trzech poza nim.
f.) w razie wzrostu temperatury system bezpieczeństwa wyłączał by prąd na całym osiedlu
g.) zapalenie światełek trwało by w zależności od zainstalowanego w żarówkach firmware'u od 20 do 40 minut, dla pewności lepiej zarezerwować około godziny
h.) choinka była by odporna na promieniowanie jonizujące, hadronowe, impuls magnetyczny i wybuch bomby neutronowej
i.) po zmontowaniu choinki na powierzchni ziemi, została by ona przeniesiona 100 metrów pod ziemie i zamknięta w ciemnej piwnicy. W czasie gdy nie świeci można by do niej wejść przez biometryczną bramkę skanującą siatkówkę oka a gdy świeci - w ogóle.
Natomiast procedura zapalenia światełek choinkowych by wyglądała następująco:
1.) Uruchom serwer VNC aby oglądać status poszczególnych żarówek
2.) Uruchom driver VME by móc uruchomić interfejsy diagnostyczne
3.) Wystartuj xDaq'i
4.) W każdym xDaq'u uruchom "Configure" a następnie "Load from FLASH"
5.) Uruchom optosynchronizacje żeby żarówki mrugały synchronicznie z dokładnością 0,1 nanosekundy
6.) Włącz MON ON, HIST ON aby zapisywać historię świecenia.
7.) Sprawdź czy nie ma CCU errors, jeżeli są zrestartuj żarówce Front End Chip - "Reset FEC"
8.) Przejrzyj histogramy temperatur i poboru prądu przez żarówki
9.) Gratuluje, choinka uruchomiona i skonfigurowana.
Dziś chciałbym opowiedzieć wam jak gumka do włosów może się przyczynić do lepszego poznania mechaniki kwantowej - czyli "jak zrobić spektrometr optyczny o trzeciej w nocy". Otóż pewnej bezsennej (świątecznej) nocy naszła mnie zgubna myśl aby w zaciszu domowego ogniska uzbrojonymi oczami ujrzeć kwanty światła i naocznie przekonać się o korpuskularno - falowej naturze wszechświata. Nie można wierzyć w gołe hamiltoniany, trzeba fizykę "czuć". Instynkt badacza zawiódł mnie do szuflady gdzie to odnalazłem zakupioną dawno temu za nędzne grosze siatkę dyfrakcyjną. Siatka ta mająca 500 linii/mm okazała się świetnym elementem dyspersyjnym, więc czym prędzej wygrzebałem z innej szuflady nóż introligatorski zakupiony za równie nędzne grosze w Praktikerze (a żeby zdechł, żałuje że go nie ukradłem). Następnie szybkim ruchem wyciąłem szczelinę w kawałku kartonu znalezionym na biurku. I tu przyszedł kluczowy moment - tak przygotowany karton założyłem przy pomocy gumki do włosów na uniwersalną lampkę biurkową szwabskiej produkcji, co by świeciła jak żydowski model ciała doskonale czarnego (ciemna komora z dziurką). Dla pewności wszystko uszczelniłem folią polietylenową co ją znalazłem pod biurkiem (ha! zawsze uważałem że sprzątanie jest złe). GOTOWE! Ustawiłem aparat na statywie, zgasiłem światło i wykonałem pierwsze liniowe widmo optyczne światła mojej szwabskiej lampki.
Gdy już zgromadzimy wszystkie składniki, możemy przejść do przygotowania naszego upragnionego trunku. Na obrazku obok Starszy Magazynier inżynier Mucha posiadający wieloletnie doświadczenie w obchodzeniu się z substancjami niebezpiecznymi, prezentuje jak należy otwierać dobre wina. Dobre i tanie.
Wino należy wlać do szerokiego garnka w sposób pokazany przez Szefową Kuchni, Panią Es (patrz ilustracja obok). Nigdy nie należy nalewać wina inaczej! Wówczas możemy stracić jego jedyny niepowtarzalny smak i aromat! Absolutnie nie wolno pić wina przed przygotowaniem napoju, bo może nie starczyć! (?)
Po dodaniu owoców, odrobiny cukru, przypraw i aromatów korzennych, całość należy ogrzewać na małym ogniu unikając wrzenia. Na ilustracji obok, Hrabina Magdalena z Wielkiego Księstwa Stężyckiego wielka smakoszka bułgarskich siarkofrutów dokonuje ostatecznej degustacji niebiańskiego napoju Grzaniec™.
Dawno dawno temu, za górami i lasami żył sobie mały chłopczyk imieniem Ludolf. Otóż jak każdy Ludolf był rudy i karłowaty a jego twarz pokrywały rakowe narośle. Mimo wszystko był dzieckiem szczęśliwym, mieszkał nieopodal przepięknego jeziora fabrycznego pośród lasów wyciętych na opał. Pewnego dnia gdy wyszedł na łąkę ujrzał na niebie wielki trójkąt. Nie mogąc wyjść z podziwu pobiegł ile sił w nogach do Magazynu aby obwieścić Bliźniakom o niezwykłym zjawisku. Gdy wbiegł, oni jak zwykle siedzieli na skrzynkach po Kapuście i grzebali patykami w kartoflach. Jak zwykle zupełnie nie zareagowali na jego wejście. Ale Ludolf wcale się nie zrażał i pełen entuzjazmu zaczął opowiadać "Chopaki choćcie zobaczcie co ja żem widział a czego wyście nie widzieli. Szybko szybko!" - poganiał. Jeden z bliźniaków podniósł niechętnie głowę z nad worka kartofli i powiedział "Ale Panie, przecież dzisiaj jest skup Buraków a nie Kapusty!". "Ale to nie o Buraki chodzi tylko wielki trójkąt!" "Trójkątów to nie sprzedajemy" usłyszał w odpowiedzi. I wszystko się spierdoliło. Ludolf stracił nagle nadzieje i cała chęć życia z niego uszła. Poczuł się bezsilny wobec bezmiaru głupoty jaka z hukiem go zalała. Wpadł w szał, podbiegł do Bliźniaków i przylutował im tak, że ziemniaki w skrzynkach powiędły. Od tamtej pory został ogrodnikiem. Mówili na niego Nożycoręki.
Posty
